We Are All Trying Here EP.10 “อย่ายึดติดกับความสุข… อย่ายึดติดกับความเศร้าด้วย”

We Are All Trying Here EP.10 เป็นตอนที่ฮวังดงมันแฮปปี้สุดๆ งานกำลังไปได้ด้วยดี ความรักสุดปังกับสายซัพพอร์ตที่ดันหลังเต็มที่ การเงินก็คลี่คลาย ขนาดว่าเอาชนะพวกมาเฟียกู้เงินนอกระบบได้ด้วย ขณะที่กำลังมีความสุขสุดๆ พี่ชายคนจริง ฮวังจินมันก็พูดกับเขาว่า

“อย่ายึดติดกับชีวิตมากเกินไป
อย่ายึดติดกับความสุข…
อย่ายึดติดกับความเศร้าด้วย”

ฮวังดงมันมองพี่ชายด้วยสายตาที่หลากหลายความรู้สึก และโวยวายขึ้นมาว่า “ผมยึดติดกับความสุขบ้างไม่ได้เหรอ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมมีความสุขนะ”

จริง และ ไม่จริง

จริง – ที่ฮวังดงมันมีความสุขได้ ถ้าหากมันเป็นครั้งแรก เขาควรได้รับรู้ว่า ความรู้สึกของความสุข เป็นอย่างไร

ไม่จริง – ฮวังจินมัน คนที่พูดประโยคนี้ยังทำไม่ได้ เขายังยึดติดกับความเศร้า และไม่อยากหลุดพ้นจากความเศร้านั้น ราวกับว่ามันเป็นสิ่งที่เขาพยายามล้มจมอยู่ในนั้นเพื่อไถ่บาปในใจ เพราะสำหรับฮวังจินมัน การปล่อยวางความเศร้านั้นอาจรู้สึกเหมือนการทอดทิ้งลูกไปอีกครั้ง

หลังจากฉากสุดสะเทือนนี้ ฮวังดงมันก็ต้องปรี๊ดอีกรอบที่ห้องชั้นบนใช้เครื่องซักผ้าตั้งแต่เช้า ท่อน้ำทิ้งที่กลายเป็นน้ำแข็งตอนกลางคืนเลยไม่ระบาย ทำเอาน้ำเจิ่งนองพื้นห้องเขา วิธีแก้คือต้มน้ำร้อนมาเทให้น้ำแข็งละลาย พอท่อน้ำระบายน้ำได้ดีแล้ว ก็เช็ดพื้นทำความสะอาดสิ่งที่เลอะเทอะเปียกปอนอยู่ ง่ายๆ และธรรมดาแบบในซีรีส์อย่างนั้นเลย

เอาจริงๆ ฉากนี้เล็กน้อย แต่มีความหมายแฝง ในวันหนึ่งเมื่อฤดูใบไม้ผลิเดินทางมาถึง หิมะในฤดูหนาวจะละลาย เรื่องสุข-ทุกข์ในใจเราก็เช่นกัน ถึงวันหนึ่งมันจะผ่านไป ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของสิ่งที่เคยเป็น ‘ความสุข’ และ ‘ความทุกข์’

นักเขียนพัคแฮยองเคยศึกษาธรรมะไหมไม่รู้ เรารู้แต่ว่าวินาทีที่ดูฉากนี้จบ เรานึกถึงคำพระที่ว่า “สุข-ทุกข์ล้วนอยู่ไม่นาน”

ขอทิ้งท้ายแบบธรรมะสวัสดี ด้วยคำอธิบายเรื่องสุขทุกข์ ที่เราอยากให้ฮวังจินมันปล่อยวางลงได้สักที We Are All Trying Here จะ EP.11-12 แล้วเนี่ย

“มนุษย์เราทั้งหลายไม่ต้องการทุกข์ ต้องการแต่สุข ความจริงสุขนั้น ก็คือทุกข์อย่างละเอียดนั่นเอง ส่วนทุกข์ก็คือทุกข์อย่างหยาบ พูดอย่างง่ายๆ สุขและทุกข์นี้ก็เปรียบเสมือนงูตัวหนึ่ง

“ทางหัวมันเป็นทุกข์ ทางหางมันเป็นสุข เพราะถ้าลูบทางหัวมันมีพิษ ทางปากมันมีพิษไปใกล้ทางหัวมัน มันก็กัดเอา ไปจับหางมันก็เหมือนเป็นสุข แต่ถ้าจับไม่วาง มันก็หันกลับมากัดได้เหมือนกัน เพราะทั้งหัวงูและหางงูมันก็อยู่ในงูตัวเดียวกัน.. ”
– ทางสายกลาง โดย หลวงปู่ชา สุภทฺโท